می خواهی چه کاره ( چند کاره ) شوی ؟

می خواهی چه کاره ( چند کاره ) شوی ؟

خیلی باید می گذشت تا بالاخره به این مطلب از وبلاگ پریسا حسینی بر می خوردم و بعد این تد را می دیدم تا این گره از گره های خود شناسیم نیز ( حداقل برای خودم و در نظر خودم ) باز شود .

جان کلام اینکه احساس می کنم یک آدم چند پتانسیلی هستم . خب می پرسید این یعنی چه ؟ مگر آن مطلب بالا را نخوانده اید ؟ به توضیح دوباره آن نمی پردازم چرا که در نقش اول به خوبی توضیح داده شده است .

بعد از دیدن آن ویدیو تد بود که این خاطره در ذهنم زنده شد که در آوان کودکی وقتی از من می پرسیدند در اینده چه کاره می خواهی بشوی هر بار چیزی متفاوت تر از قبل می گفتم . تقریبا همه ی شغل ها و پیشه ها در ذهنم بود و همه را در پاسخ سوال می گفتم . ( و البته نه کسی جدی می گرفت و نه حرفش ادامه پیدا می کرد ، انگار مسیر این کودک فسقلی از پیش چیده شده و انتخاب هایش باید به همان رنگ لباسش و تیم مورد علاقه اش برگردد )  .

صحبت به تیم مورد علاقه رسید ، این را هم بگویم برخلاف الان ، در کودکی سرسپرده فوتبال بودم و بازی های مورد علاقه ام را دنبال می کردم . این را هم بگویم آن موقع هم طرفدار همه تیم ها بودم . تقریبا همه همه ی آنها …

حالا که با خود می اندیشم ، دیگر این ویژگی را عیب خودم نمی بینم . بلکه انگار سیم کشی هایم مرا چنین قالب زده اند .

می دانم ، می دانم شاید حرف عجیبی باشد . دیگر نمی خواهم چیزی بشوم . یعنی حتی حرفه ی پزشکیم نیز نمی خواهم لقب یک پزشک را بر سینه ام بزند . اشتباه فکر نکنید ، من همه ی دغدغه هایم را در حد توانم و اگر بشود بیشتر از آن ادامه می دهم اما نمی خواهم لیبلش را نیز بدست آورم . تنها لیبل زندگی من ،  نامم ” امیرمسعود ” است و با احترام به خانواده همنسلم و نسل های گذشته ام ، در نظرم اینگونه است که نام فامیلی هم خود واقعیم  را مشخصی نمی کند و نبودش را ترجیح می دهم .

عکاسی را دوست دارم ، و در برنامه ی بلندمدت من برای یادگیری عمیق می گنجد . اما نمی خواهم عکاس باشم . نوشتن ، ذوقم را روان می کند و این نعمت نوشتن را تلف نمی کنم و اما … نمی خواهم نویسنده شوم .

اما همه ی اینها و دیگر چیزها که ننوشتم به این معنی است ، شما هم باید اینگونه باشید و یا جامعه معیارش این باید باشد ؟ نه ابدا …

می گویم ( و می گویند ) که ما هم می توانیم نقش موثری در اجتماع ایفا کنیم . Specialist ها بخش بزرگ و بسیار اثر گذاری هستند اما شاید بهتر باشد نقش چند پتانسیلی ها ، آنها که در آن ویدیو ساکن تقاطع ایده ها نام برده می شوند ، نادیده گرفته نشود . شاید بهتر باشد این دو گروه دست در دست یکدیگر بدهند چرا که جامعه سال هاست با غیر نرمال نشان دادن آنها ، اضطرابی بیهوده را به خورد آنان می دهد .


نمی دانم باید بیشتر درباره تفاوت چند کارگی با چند پتانسیلی توضیح می دادم یا نه … شاید یکروز ادامه این مبحث که در نظرم زیباست را نوشتم . ( به شرط تحقیق و جمع آوری اطلاعات )

یک ثانیه ات را ذخیره کن

آمار و ارقام را دوست ندارم . آن ها زندگی را پیچیده می کنند . من میخواهم ساده باشم . به گوارایی آب ، به شیرینی یک بچه ، به خوشایندی یک طلوع . اما گریزی از زمان نیست ، ثانیه ها می گذرند . جریان سنگین و سیال زمان را بر شانه هایم احساس می کنم . فصاحت طوطی همیشگی نیست ، گل ها فانی اند . دریاچه روزی خشک خواهد شد . این ها دلم را می آزارد .


 چقدر برایم جالب بود سزار کوریاما هر روزش را با ضبط 1 ثانیه از آن برای همیشه ذخیره می کرد . نحوه کارش به این صورت است که گوشی هوشمندش را در می آورد و یک ثانیه از چیزی که آن روز را برایش خاطره انگیز می کند ، ثبت می کند .

در تد تاک زیر حدود 8 دقیقه در این باره صحبت کرده و قسمت هایی از 1 ثانیه هایش را به اشتراک گذاشته است . نکته قابل تامل برای من در این ویدیو ، اختصاص یافتن تعداد زیادی از ثانیه هایش به بیمارستان و آشنایانش هست .

لحظه های پرمعنی فقط لحظه های شاد نیستند . پیشنهاد می کنم ویدیو زیر را ببینید. من این کار را 1 ماهی است شروع کرده ام . شاید ایده آن برای شما هم جذاب باشد . داستان روایی قشنگی بعد از یکسال بدست می آید .

یک اپ هم برایش درست کرده اند که ضبط ویدیو را هر روز به شما یاداوری می کند . البته نظر شخصی من این است که اپ دوربین گوشیتان برای اینکار بهترین است و بعدا با یک مونتاژ ساده ،  می توانید ویدیو ها را به هم بچسبانید .

پی نوشت 1 : ویدیو خودم تقریبا به 40 ثانیه رسیده است . فعلا زود بود برای به اشتراک گذاشتن . مدتی بعد این کار را خواهم کرد .

پی نوشت 2 : این ایده های به ظاهر ساده اما ارزشمند را بسیار دوست دارم . راه های زیادی برای ثبت خاطرات روزانه ام به کار برده ام . از ثبت در دفتر فیزیکی که نهایتا به پاره کردن تمام آن منتهی شد گرفته ، تا ظبط شبانه با میکروفون گوشی و نوشتن در دفترچه مجازی Keep . این ایده را هم اجرا خواهم کرد.